Συνήθως την έκφραση "το ήθελε περισσότερο" τη χρησιμοποιούμε όταν 2 ομάδες παλεύουν για τη νίκη και ο τελικός νικητής είχε μια εικόνα πιο δυναμική, πιο παθιασμένη, πιο ολοκληρωμένη. Σήμερα δεν μπορούμε να πούμε κάτι τέτοιο μιας και η μοναδική ομάδα που κατέβηκε για να κερδίσει το παιχνίδι ήταν ο Παναθηναϊκός. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ μας σαν να μην κατέβηκε ποτέ ή απλά να παραβρέθηκε στο σημερινό παιχνίδι γιατί έτσι έπρεπε. Ομάδα χωρίς πλάνο, χωρίς τσαγανό, χωρίς ενέργεια, χωρίς ποδοσφαιρική εφυία και εγωισμό. Ένας κομπάρσος μέσα στο γήπεδο που βοήθησε τον εκρηκτικό Παναθηναϊκό να φανεί ακόμη καλύτερος αλλά και να πετύχει 2 γκολ που οποιαδήποτε σοβαρή άμυνα δεν θα δεχόταν.

Αυτή τη φορά δεν χρειαζόταν η βοήθεια κάποιου διαιτητή για να φύγουμε με κατεβασμένα κεφάλια. Η εικόνα των παικτών του Μιλίνκοβιτς ήταν αρκετή. Για ακόμη μια φορά μας βασανίζει το ερώτημα αν οι παίκτες μας είναι τόσο κακοί ή ο προπονητής κατέβασε τόσο λάθος την ομάδα. Μια ομάδα που πραγματικά όπως ήταν στημένη και αγωνιζόταν δεν μπορώ να καταλάβω πως περίμενε να εξελιχθεί το παιχνίδι. Τώρα αν το πλάνο του Μιλίνκοβιτς ήταν να "κλέψει" τη νίκη ή τον βαθμό της ισοπαλίας αυτό ίσως και να μπορούσε να συμβεί σε μια από τις 2 χαμένες ευκαιρίες του Αγκάνθο ή στην κεφαλιά του Ουντότζι.  Ως εκεί όμως ήταν οι δυνατότητες του σημερινού ΑΡΗ μιας και παραπέρα υπήρχε μια ολοκληρωτική κατάρρευση σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Αρχίζοντας από τον τερματοφύλακα που φοβάται να βγει από την εστία του, την άμυνα που με πρωτεργάτη τον έμπειρο αρχηγό της ομάδος Πουλίδο είναι ικανή να βγάλει φάση για τον αντίπαλο από το πουθενά, το κέντρο που με παίκτες σαν τον Παπαδόπουλο που είναι σαν να παίζουμε με παίκτη λιγότερο, και στην επίθεση με τον Αγκάνθο να μοιάζει με σκιά του εαυτού του. Και όταν οι αλλαγές σου είναι ο Ίμπε που πρόλαβε μέσα σε 5' να πάθει θλάση(ή κάτι παρόμοιο) από μόνος του και ο Σουνάς να περάσει έτσι απαρατήρητος χωρίς να τον πάρει είδηση κανείς τότε τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα.  Αυτή η τραγική εικόνα της ομάδος είναι που προβληματίζει και πονάει ακόμη περισσότερο από την ήττα μιας και δεν δύσκολα μπορεί να διακρίνει κανείς τον τρόπο με τον οποίο θα αλλάξει κάτι. Όσο περνάνε οι αγωνιστικές λογικό είναι οι ευθύνες του Μιλίνκοβιτς να μεγαλώνουν. Μπορεί με το που ήρθε να έφερε έναν αέρα αλλαγής αλλά το πιο σημαντικό στοιχείο που πρέπει να έχει μια ομάδα είναι η βελτίωση και όταν ο ΑΡΗΣ μετά το πυροτέχνημα των 2 εκτός έδρας νικών έχει αυτή την παρουσία σε 4 παιχνίδια με Πλατανιά, Ολυμπιακού Βόλου, ΟΦΗ και Παναθηναϊκό τότε τα μόνα συμπεράσματα που μπορώ να βγάλω είναι 1) ότι δεν γίνεται σωστή δουλειά, 2) ότι κάτι πρέπει να αλλάξει άμεσα.  Οι απουσίες από κάρτες και τραυματισμούς είναι μέσα στο παιχνίδι για αυτό θα πρέπει ο Μιλίνκοβιτς να αρχίσει να δίνει ευκαιρίες και σε άλλους παίκτες μπας και του βγει κάποιος. Κοτσαρίδης, Λεμονής, Καραγιάννης  θα πρέπει να πάρουν χρόνο συμμετοχής ενώ και οι Μανιάς, Αγγελούδης και Τσουμάνης ίσως να πρέπει να στηριχτούν περισσότερο. Δεν χρειάζονται αφορισμοί αλλά ίσως παίκτες όπως οι Αγκάνθο, Παπαδόπουλος, Ίμπε, Τριανταφυλλάκος και άλλοι ίσως να λειτουργήσουν και καλύτερα αν μείνουν λίγο στον πάγκο, φύγει από πάνω τους ένα μέρος ευθύνης και αρχίζουν να αξιοποιούνται σαν αλλαγή ανάλογα με την εξέλιξη του αγώνα. Ιδίως για παίκτες σαν τους Αγκάνθο και Ιμπε που είναι φανερό ότι στερούνται φυσικής κατάστασης ίσως να αποδίδουν καλύτερα σαν αλλαγή κάτι που πήγε να δοκιμάσει σήμερα ο Μιλίνκοβιτς με τον Ίμπε αλλά δεν του βγήκε λόγω τραυματισμού... Το βέβαιο είναι ότι σε αυτήν την ομάδα χρειάζονται ριζικές αλλαγές σε πρόσωπα, φιλοσοφία και νοοτροπία. Αυτή η ψυχολογική  κατάρρευση με το που βρίσκεται η ομάδα πίσω στο σκορ είναι ανεξήγητη και δεν ταιριάζει σε παίκτες που φοράνε τη φανέλα του ΑΡΗ. Επιτέλους πρέπει να δούμε παίκτες μαχητές και έναν στρατηγό στον πάγκο που να τους κατεβάζει με στόχο τη νίκη και μόνο τη νίκη!

Αυτά για όλα όσα είδαμε σήμερα στον αγωνιστικό χώρο. Εμφανίσεις σαν και αυτές θα πρέπει να κάνουν τη διοίκηση Ηλιάδη να κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα και να ψάχνει από τώρα τον τρόπο για να ενισχύσει την ομάδα τον Ιανουάριο. Τώρα θα είναι με Έλληνες κάτω των 24 ετών? Θα πάρουμε αδειοδότηση και θα κάνουμε κανονικά μεταγραφές? Όπως και να έχει η ομάδα θα πρέπει να ενισχυθεί. Και όταν λέμε για ενίσχυση δεν μιλάμε για ενίσχυση σαν και αυτή την καλοκαιρινή όπου ακόμη περιμένουμε τον Ίμπε να βρει την φόρμα και τον Έλσνερ που να τον ταιριάξουμε αλλά για παίκτες που θα προπονούνται από αρχές Δεκέμβρη με την ομάδα μας και από το πρώτο παιχνίδι της χρονιάς θα έχουν το δελτίο τους και θα είναι έτοιμοι να φορέσουν φανέλα βασικού. Αυτή η τραγωδία που παρακολουθήσαμε είναι το αποτέλεσμα του καλοκαιρινού μεταγραφικού σχεδιασμού του κ.Χατζηνικολάου με τη συνεργασία της διοίκησης Ηλιάδη. Όπως λοιπόν τα σκατώσατε το καλοκαίρι, τρέξτε τουλάχιστον να τα φτιάξετε το χειμώνα...